Synopsis: Helene, Yana en Iris doen het ... met dezelfde man. Hij, Lazlo, is al 18 jaar gehuwd met Helene, maar dat verhindert hem niet om eerst een relatie aan te knopen met Yana en haar daarna op haar beurt te verlaten voor Iris. De drie vrouwen wonen in hetzelfde flatgebouw maar ze communiceren niet 'face-to-face'. Ze sturen elkaar faxen: boze, verdrietige, vertwijfelde, geestige, emotionele, bitsige berichten waarin ze elkaar niet sparen. Faxen die doorspekt zijn van triomf en wraak, maar ook van onzekerheid en wanhoop. Jaloezie, zo zal blijken, wordt een doel op zichzelf.

De Argentijnse Ester Vilar schreef een zeer origineel stuk voor drie rasactrices vol humor en spitse dialogen over een onderwerp dat we allemaal kennen: jaloezie. Shakespeare noemde deze passie niet voor niets het groenogige monster. Jaloezie zorgt ervoor dat de ratio het onderspit delft. Mannen zouden zoiets oplossen bij een pint op café of elkaar eens flink op het gezicht slaan. Maar vrouwen pakken het subtieler aan. In dit stuk wordt de jaloezie van de drie dames zelfs een ware obsessie en dat zorgt voor een toch wel verrassend einde.

Spel: Marilou Mermans, Karen De Visscher/Lut Hannes, Ellen Bernaerts.
Regie en vertaling: Catrien Hermans.
Première: 12 september 2003 (Chassé Theater, Breda).

Perscommentaren: "Het publiek krijgt een geraffineerd staaltje teksttheater te zien. Met dit stuk bewijst de groep dat "commercieel" theater het tegendeel kan zijn van stompzinnig, platvloers en banaal." (De Morgen) / "De cast bestaat uit sterke actrices, maar wie vooral zo prachtig vecht met haar woorden en emoties is de geweldige Marilou Mermans." (Radio 2)

Gerelateerde externe koppelingen:

  Vlaams Fruit