Marilou Mermans strààlt als ze complimentjes krijgt voor haar rol van Emma in 'Confituur', de nieuwe film van Lieven Debrauwer. "Dat ik dit nog mag meemaken op mijn leeftijd is een godsgeschenk", zegt ze.

Marilou Mermans (60) is een tevreden mens. Haar ogen fonkelen als ze vertelt over het enthousiaste onthaal dat Confituur te beurt viel op het filmfestival van Venetië en zonet nog op de slotavond van het Filmfestival in Gent.

Van de set van 'Familie' naar het filmfestival van Venetië, kan het contrast groter zijn?

Marilou Mermans: "Oh, pin me daar alsjeblieft niet op vast. Dat zijn echt wel de twee uitersten die je daar noemt. Ik heb altijd ook nog zoveel andere dingen gedaan, vooral in het theater. Maar dat enthousiaste onthaal op het filmfestival van Venetië was onbeschrijflijk, die herinneringen zal ik de rest van mijn leven koesteren. Het was al een hele eer om openingsfilm te mogen zijn. Ik wist niet wat ik mocht verwachten en ik trilde van de zenuwen. Dat ik dit nog kan en mag meemaken op mijn leeftijd!"

Denk je dan soms niet: ik ben in een verkeerd land geboren?

"Men zégt mij dat soms, maar ik denk daar zelf niet over na. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik geen erkenning gekregen heb. 'Indien ze in Engeland geboren was en in Londen op de planken gestaan had, zou ze zich nu Dame mogen noemen', schreef een recensent eens. Dat streelt je ijdelheid. Het geeft even een kick, maar dan is het snel terug naar de realiteit. In andere landen gaan het publiek en de media anders om met acteurs, die hebben daar een zekere status."

De veertigers onder ons zullen je nog wel kennen als de mooie Isabeau in het jeugdfeuilleton 'Fabian van Fallada', eind jaren '60.

"Dat was mijn eerste grote rol voor tv. Dankbaar, want die Isabeau was wel een beetje naïef, maar ze was ook het tegendraadse juffertje dat graag roet in het eten kwam strooien. Ik ben daarna nooit echt van het scherm verdwenen. Ik heb in series als De heren van Zichem en De vorstinnen van Brugge meegespeeld, en een keer of zeven in de Made in Vlaanderen - reeks. Recenter was er Lili en Marleen. Die reeks was zo populair dat het al mijn andere werk wat overschaduwt."

Ketnet-wrapster

Hoe is je carrière eigenlijk gestart?

"Op mijn dertiende volgde ik al acteerlessen bij Senne Rouffaer. Ik heb dan een vertelwedstrijd gewonnen, en een dag later kreeg ik al een berichtje van de BRT of ik eens auditie wou komen doen om Tienerklanken te presenteren, en andere jeugdprogramma's met Bob Davidse. Ik was toen 19 jaar. Als ik later geboren was, was ik nu misschien wel wrapster op Ketnet (lacht). Maar ik zat toen ook al bij het NTG, en dat viel steeds moeilijker te combineren met mijn tv-werk. Ik heb toen toch voor het acteren gekozen."

Zijn de verwachtingen van de jonge Marilou uitgekomen?

"Na Venetië zeggen van niet zou serieus blasé zijn, hè (lacht). Maar ook voordien haalde ik al een enorme voldoening uit de reacties van mensen die me na een voorstelling soms opwachtten om me te bedanken omdat ik hen zo geraakt had. Die communicatie met je publiek, daar doe je het voor."

Je wordt wel eens omschreven als de zachtaardigste aller actrices. Herken je jezelf daarin?

"Ik heb ook een heel andere kant, hoor! (lacht). Maar ja, ik ben in wezen wel zachtaardig. Ik ga problemen nooit met slaande ruzies oplossen. Als iemand heel boosaardig is, ben ik altijd te veel uit mijn lood geslagen om meteen te reageren. Ik heb een hekel aan brutaliteit. Ik zal ook nooit met mijn ellebogen werken of andere mensen gaan zwartmaken om die ene rol toch maar te krijgen. Soms kan ik wel heel impulsief reageren als iets me hoog zit. Ik kan dan heel koppig zijn, maar wél altijd consequent."

Wat sprak je zo aan in 'Confituur'?

"De evolutie die Emma doormaakt in de film is heel mooi. Ze is heel onderdanig en gedienstig, haar leven speelt zich af tussen het aanrecht en het ziekbed van haar bazige schoonzus, tussen de voor- en de achterdeur. Zorgen voor mensen beschouwt ze niet alleen als haar plicht, ze doet het ook wel met haar hart. Ze zit zo vastgeroest in haar veilige patroon, tot haar echtgenoot Tuur haar plots verlaat. Dan ondervindt ze dat er nog een andere Emma in haar zit. De manier waarop ze zichzelf ontdekt, is in de film heel subtiel en op een heel gevoelige manier aangegeven. Ik sprong echt een gat in de lucht toen Lieven Debrauwer me deze rol aanbood."

Opent deze rol nu veel nieuwe deuren?

"Ja, volgende week vertrek ik naar Hollywood (lacht). Ach, mocht ik in een glazen bol kunnen kijken! Ik zie wel wat er nu nog op me afkomt.''

  Jan Ruysbergh in 'Het Nieuwsblad', 'De Gentenaar' & 'Het Volk', 20.10.2004