Synopsis: In de autobiografische trilogie van de Finse schrijver en beeldend kunstenaar, Henrik Tikkanen (1924-1984), staan zijn alcoholisme en seksuele uitspattingen centraal, maar hij geeft er tevens zijn visie op zijn huwelijk met Märta. Märta zelf, geboren in 1935, is moeder van vier kinderen en één van de meest gerenommeerde levende Finse auteurs. Haar liefdesverhaal is het resultaat van een lange reeks nachtelijke ontboezemingen, aanvankelijk zonder enige gedachte aan publicatie op papier gezet. Vrouwen uit de Scandinavische landen hebben haar ervoor bekroond met een alternatieve literatuurprijs (de jaarlijkse door de Noorse Raad uitgereikte literatuurprijs is in zeventien jaar nog nooit aan een vrouw toegekend). In een uitgezuiverde, helder transparante taal verzamelt Märta de flarden van haar leven met de man van wie zij ondanks alles onvoorwaardelijk houdt. Haar in 1975 verschenen roman "Män kan inte valdtas" ("Mannen kunnen niet verkracht worden") is inmiddels verfilmd en in het Engels vertaald. De vrouwelijke hoofdpersoon van dit boek koestert het ideaal dat mensen naast elkaar zullen leren leven, zonder dat iemand slaaf of onderdrukker hoeft te zijn; een ideaal dat bij de schrijfster van "Het liefdesverhaal van de eeuw" is uitgegroeid tot een noodkreet.

Spel & bewerking: Marilou Mermans / Coach: Stef Driezen / Originele muziek: Patrick Hicketick / Techniek: Elisabeth Verbeeck / Affiche: Bie Michiels / Decor: Wim Heylen / Licht: Ludo Van Craen.

Perscommentaren: "Mermans acteert gedecideerd. Dit liefdesverhaal is een verborgen parel, al is dat deze keer ook een erg duistere diamant." (Jan De Smet in 'De Morgen')
"Mermans beklijft in dit poëtisch onderzoek naar de ondoorgrondelijke motieven van het menselijk handelen." (Michaël Bellon in 'De Standaard')

Gerelateerde externe koppelingen:

  Barre Weldaad